Gmina Pęcław

OPIS

Ukształtowanie powierzchni Gminy Pęcław jest mało urozmaicone. Dominują obszary równinne położone poniżej 90 m. Średnio wzniesiony 70 - 80 m n.p.m. Obszar charakteryzują bardzo małe wysokości względne. Rzeźba terenu gminy jest plaska, tworzy jeden poziom.W ukształtowaniu powierzchni występuje niewielki spadek w kierunku zgodnym z biegiem Odry. Najwyższe wzniesienie występuje w południowo-wschodniej części gminy w obrębie miejscowości Kotowice - 81,5 m n.p.m.. Najniżej położony punkt wynosi 73,7 m n.p.m. i znajduje sie w zachodniej części gminy koło miejscowości Wojszyn. W podziale regionalnym wg W.Walczaka ( 1970 r.) gmina Pęcław leży w Obrębie makroregionu Obniżenia Milicko -Głogowskiego na terenie Pradoliny Barucko -Głogowskiej. Obszar gminy Pęcław uległ zlodowaceniu środkowo-polskiemu, jednakże w każdym szczególe morfologicznym widać tutaj zestarzenie się krajobrazu polodowcowego.

Geologia

Obszar gminy Pęcław leży w obrębie dużej jednostki strukturalno-tektonicznej:monokliny przed sudeckiej zbudowanej z trzech kompleksów skalnych. Najstarszy kompleks zalegający głęboko w podłożu monokliny, zbudowany jest z krystalicznych skal starszego paleozoiku.

Hydrografia - stosunki wodne

Główną arterią wodną gminy Pęcław jest rzeka Odra. Obszar gminy należy w całości do jej lewego dorzecza. Do głównych cieków płynących w gminie Pęcław należą oprócz Odry - Kanał Północny, Południowy, Środkowy, Zaborski i Czarna. Pozostałe wody płynące maja charakter rowów melioracyjnych służących do odwadniania gruntów ornych i użytków zielonych . Liczne są także obszary bagniskowe i podmokłe znajdujące się najczęściej na terenie przyległym do Odry i starorzeczy. Obszary te są często zalewane podczas roztopów wiosennych i okresów przyboru wód.

Szata roślinna i świat zwierzą

Zgodnie z podziałem geobotanicznym Polski W. Szafera obszar gminy Pęcław leży w okręgu lubuskim, w krainie Wielkopolsko-Kujawskiej. Współczesna roślinność jak i świat zwierzęcy pradoliny jest dziedzictwem okresu polodowcowego. Pod koniec ostatniego zlodowacenia tundra i zimny step na przed sudeckim obszarze opanowały stopniowo najpierw zarośla brzóz i wierzb, następnie wśród nich zaczęły się pojawiać kępy leśne sosen ,modrzewi i brzóz drzewiastych. Przed około 10 000 lat taka tundra parkowa przerodziła się w puszcze, wśród której słabiej zalesionymi terenami były doliny rzek i moczary. Żyły w niej stada żubrów, jeleni, dzików, liczne były niedźwiedzie, wilki, lisy, rysie, kuny leśne, żbiki i borsuki. Nad rzekami i bagnami żerowały tury i losie. Na wodach rzek i śródleśnych jezior bobry budowały swoje żeremia, bytowały wydry i norki. Z ptaków obok drobnego ptactwa leśnego liczne były głuszce, cietrzewie i jarząbki, z drapieżnych największym był orzeł bielik. Roślinność i fauna leśna okresu polodowcowego ulegały rozmaitym zmianom równolegle z wahaniami klimatu, kiedy to z terenów sąsiednich wkraczały nowe gatunki, a inne wycofywały się lub ginęły nie mogąc przystosować się do nowych warunków bytowania. W dzisiejszych czasach, w związku ze zmianami klimatycznymi, a także działalnością człowieka, obraz środowiska naturalnego Pradoliny Odry, a tym samym obszar gminy Pęcław uległ dużym zmianom. Lasy, które w zamierzchłych czasach bujnie porastały tereny pradoliny, obecnie zajmują w gminie Pęcław powierzchnie 664 ha co stanowi ok. 10% powierzchni gminy. Około 80% ich powierzchni znajduje sie na terenach nadodrzańskich i w obrębie samej doliny. Ze względu na duża wilgotność gleby głównym typem siedliskowym są tu bory bagienne, las wilgotny i lasy lęgowe. Te ostatnie występują w dolinie Odry w tzw. Między wału i stanowią bardzo ciekawe zbiorowiska zwierząt a przede wszystkim roślin. Brzegi Odry są porośnięte zaroślami wierzbowymi złożonymi z wierzby białej, migdałowej, purpurowej i wiciowej. Dalej od brzegu rosną w niewielkiej ilości topole czarne i białe, jesiony, wiązy, lipy a także pomnikowej wielkości dęby szypułkowe. W poszyciu występują krzewy leszczyny, czeremchy i tarniny. Bogate jest tu również runo leśne.