Gmina Ziębice

Ludność: 18 444
Powierzchnia: 222,24 km2
- Burmistrz/wójt gminy:
- Antoni Herbowski
- Urząd gminy:
- 57-220 Ziębice
ul. Przemysłowa 10 - tel. (0-74) 816 38 70
- fax. (0-74) 819 12 12
- e-mail: promocja_ziebice@go2.pl
- www.ziebice.pl
OPIS
Gmina Ziębice położona jest w południowo-wschodniej części województwa dolnośląskiego, na Przedgórzu Sudeckim. Centrum gminy zajmuje Wysoczyzna Ziębicka (250-300 m n.p.m.), falista równina, którą przecina dolina Oławy.
W północnej części gminy znajduje się obszar chronionego krajobrazu, obejmujący fragment Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich. Gmina Ziębice jest osiemnastą co do wielkości jednostką administracyjną województwa i zajmuje powierzchnię 222,4 km2 (ok. 1 % powierzchni województwa dolnośląskiego). Powierzchnia obszarów wiejskich wynosi 207,3 km tj. 93 % ogólnej powierzchni gminy. Klimat lokalny jest zróżnicowany (solarny, wilgotny).
Obszar miasta to 15 km2. Obszary wiejskie stanowią 93 % ogólnej powierzchni gminy. W gminie udział użytków rolnych wynosi 79,3 %, lasów 11,5 %. W układzie przestrzennym gmina Ziębice swoim zasięgiem obejmuje 30 miejscowości: jedno miasto - Ziębice oraz 29 sołectw: Biernacice, Bożnowice, Brukalice, Czemczyce, Dębowiec Głęboka, Henryków, Jasienica, Kalinowice Dolne, Kalinowice Górne, Krzelków, Lipa, Lubnów, Niedźwiednik, Niedźwiedź, Nowina, Nowy Dwór, Osina Mała, Osina Wielka, Pomianów Dolny, Raczyce, Rososznica, Skalice, Służejów, Starczówek, Wadachowice, Wigańcice, Witostowice oraz sołectwo Ziębice.
Gmina Ziębice posiada tradycje rolnicze. W przeszłości znaczącą rolę odgrywały złoża surowców mineralnych - glinki do produkcji kamionki. W znikomych ilościach występują kopalne surowce mineralne. Ważnym zasobem naturalnym są lasy, intensywnie wykorzystywane gospodarczo. Na terenie gminy znajdują się duże kompleksy leśne objęte ochroną krajobrazową. Są to przeważnie siedliska borów i lasów mieszanych świeżych (buki, dęby, graby, brzozy, sosny, świerki) z bogatym runem i licznymi podszyciami.
Administracyjnie gmina Ziębice jest częścią powiatu ząbkowickiego i od północy graniczy z gminą Strzelin od północno-wschodniej strony z gminą Przeworno, od południowo-wschodniej i południa z gminami Kamiennik i Paczków (woj. opolskie), od zachodu z gminami Kamieniec Ząbkowicki, Ząbkowice Śląskie i Ciepłowody. Gmina jest położona na uboczu kołowych dróg krajowych, przez gminę przebiega szlak kolejowy Wrocław - Strzelin - Kłodzko. Miasto położone jest w odległości 83 km od Wałbrzycha i 62 km od Wrocławia.
Ziębice, leżące na Dolnym Śląsku, podzieliły w przeszłości losy tego regionu. Przed decydującym dla dziejów Śląska momentem, jakim była nawałnica tatarska 1241 roku, Ziębice istniały jako osada Sambice (1234). Nazwa pochodziła prawdopodobnie od Zęba (Samba) tutejszego mieszkańca, czy jak chcą inni - od rosnącego tu gęsto czarnego bzu (Sambucus nigra).
Po zniszczeniach tatarskich historia Śląska, w tym i Ziębic, zaczęła się jakby na nowo. Po 1243 a przed 1250 rokiem nastąpiła lokacja miasta na prawie niemieckim, zwanego od tego czasu Munsterberg (Góra klasztorna). Genezę nazwy miasta ilustruje jego herb. W wiekach średnich miasto przeżywało rozkwit pod panowaniem władców piastowskich. Bolko III Świdnicko Jaworski zadbał o mury miejskie (1301), zaś Bolko II Ziębicki był pierwszym władcą samodzielnego księstwa ziębickiego (istniejącego w latach 1322 - 1428). To pokaźne dość księstwo obejmowało: Wiązów, Kąty, Strzelin, Dzierżoniów, Ząbkowice, Srebrną Górę, Złoty Stok, Paczków oraz bogate klasztory cysterskie w Henrykowie i Kamieńcu. Ziębice liczyły w owym czasie ok. 5 tysięcy mieszkańców i były piątym co do wielkości miastem Śląska po Wrocławiu, Legnicy, Lwówku i Świdnicy. W tym czasie nadany został też kształt zabudowy miejskiej ze średniowiecznym rynkiem zwartym szachownicowym układem ulic i widocznymi do dziś murami obronnymi.
W 1336 Bolko II ziębicki, po długim oporze, uległ presji króla czeskiego i złożył hołd lenny Janowi Luksemburskiemu. Śmierć w bitwie z Husytami ostatniego księcia ziębickiego Jana w 1428 roku położyła kres istnienia piastowskiego Księstwa Ziębickiego, które weszło pod bezpośrednie władanie władców czeskich. Pod panowaniem czeskim połączono ponownie Ziębice z Ząbkowicami i Kłodzkiem, tworząc nowe księstwo pod rządami czeskiej dynastii Podiebradów. Kolejne trudne czasy nastały dla Ziębic od 1740 roku w okresie tzw. Wojen śląskich. Pozostające dotąd w monarchii Habsburgów miasto po raz kolejny zmieniło przynależność państwową, \znalazło się w Królestwie Pruskim. Wiek XIX zmienił nieco charakter miasta, stało się ono znaczącym ośrodkiem przemysłowym (fabryka konserw, zakłady ceramiczne, cukrownia, browar) położonym przy dogodnym połączeniu kolejowym z Wrocławiem.
Dopiero w 1945 roku Ziębice zostały przyłączone do państwa polskiego. Do 1975 roku należały do województwa wrocławskiego, po reformie administracyjnej do województwa wałbrzyskiego, a obecnie do województwa dolnośląskiego.
Źródło: www.ziebice.pl
MIASTA I GMINY PARTNERSKIE
Tysiąc darmowych E-BOOKÓW w...

Dolnośląska Biblioteka Publiczna wraz z 27 bibliotekami publicznymi na Dolnym Śląsku wykupiły wspólnie ponad 1000 e-booków na platformie ibuk.pl. Oznacza to, że w każdej z tych...
Cicha Apokalipsa - Hannibal Smoke
Poniżej przedstawiamy Państwu link do 12 minutowego filmu, którego autorem jest wałbrzyski pisarz Hannibal Smoke. Film Smoke'a przedstawia tragiczne losy dolnośląskich zamków, pałacy i...









