Gmina Żórawina

OPIS

Żórawina położona jest 15 kilometrów na południe od Wrocławia w województwie dolnośląskim. Gmina posiada wyjątkowo dogodne połączenia komunikacyjne, sprzyjające funkcjom logistycznym o zasięgu ponadregionalnym, tj. linię kolejową relacji Wrocław – Praga, jako kierunek tranzytowy kolei żelaznej na południe Europy. Przez gminę przebiega również ważna trasa komunikacyjna, autostrada A4 (zjazd autostradowy Krajków), łącząca południowe województwa kraju z przejściami granicznymi z Niemcami (Zgorzelec – Jędrzychowice, Słubice, Olszyna, itp.). Główny układ komunikacyjny uzupełniają drogi wojewódzkie nr W-395 relacji Wrocław – Strzelin – Ziębice i nr W-346 relacji Oława – Kąty Wrocławskie – Środa Śląska. Przez teren gminy przebiegają również liczne drogi powiatowe. Dzięki temu z Żórawiny do Wrocławia możliwy jest dojazd aż czterema trasami komunikacji kołowej.

Żórawina to gmina atrakcyjna pod wieloma względami. Z jednej strony zapewnia swoim mieszkańcom i gościom dostęp do dobrodziejstw natury, spokój i możliwość ucieczki od zgiełku. Zaledwie 15 minutowa podróż samochodem przenosi nas do centrum Wrocławia, nie bez powodu znanego jako miasto spotkań. Miasta przez wielu określanego jako jedno z najpiękniejszych w Europie, oferującego wachlarz atrakcji kulturalnych, rozrywkowych, a także miejsca przyciągającego inwestorów z całego świata. To wszystko powoduje, że coraz większa ilość przedsiębiorstw oraz osób prywatnych docenia walory Żórawiny – jej wzrost gospodarczy, piękno i spokój czy dostęp do wykwalifikowanych sił roboczych Wrocławia, wybierając tereny gminy na swój dom lub siedzibę firmy.

Żórawina - Sorau położona jest nad rzeką Żórawką. Nazwa Żórawina pochodzi od gatunku leśnej jagody i stała się podstawą topograficznego określenia zarówno nazw rzecznych jak i miejscowych np. niektóre wsie położone w obszarze gminy np. Krajków nazywany w 1204 r. Kraycowo in Sorauina. Pierwsze zapisy w języku łacińskim, dotyczące miejscowości Soravin pojawiły się w bulli papieskiej Hadriana IV w roku 1155 jako potwierdzenie własności biskupstwa wrocławskiego. Późniejszy właściciel- książę Henryk IV w 1278 r. podarował posiadłość mieszczanom jaworskim Fryderykowi i Helboldowi. Prawdopodobnie to właśnie im należy zawdzięczać wzniesienie kościoła na wyspie utworzonej w widłach rzeki Żórawki. Około 1300 r. powstała siedziba pańska, otoczony fosą zamek tzw. Wasserburg. Przez wały rzeki przerzucono zwodzony most z flankującymi go dwiema wieżami bramnymi. W 1364 r. ustawiono tu granitowy pręgierz, który w latach późniejszych przeniesiony został na dziedziniec obecnego kościoła parafialnego. W 1400 r. naczelne prawa do wsi otrzymał mieszczanin wrocławski Peter Roten. Na przełomie lat 1428/29 w okolicy zjawili się husyci rabując, mordując i wzniecając pożary. W tym czasie wieś należała już do Prockendorfów, o czym wspominał napis na wielkim dzwonie kościoła, którego byli fundatorami. Od 1584 r. Żórawina znajdowała się w rękach Hanniwaldów. 22 września 1608r. Żórawina otrzymuje prawa miejskie z rąk cesarza Rzymu Rudolfa II. Dzieje praw miejskich do dzisiaj okryte są tajemnicą. Ówczesny właściciel- Adam Hanniwald nigdy nie wprowadził ich w życie, brak jest też zapisu, że zostały cofnięte. W 1654 r. posiadłość otrzymała jako zastaw księżna bierutowska z dynastii wirtemberskiej. Od 1660 r. jako właściciele figurują kolejno: baron von Jaratschin, baron von Forno, Bernard von Hoyer, baron Theodor von Herschemann, baron von Langenthal, rodzina von Röderów, od której wieś przejęła pruska kamera królewska z siedzibą w Charlottenburgu, oddając tutejsze dobra w dzierżawę od 1886 do 1905 r. rodzinie Schmidtów, później zaś Neugebauerowi z Brzegu. XIX wiek to okres dynamicznego rozwoju. W 1870r. Żórawina otrzymuje połączenie kolejowe z Wrocławiem, co przyspiesza jej dynamiczny rozwój- w 1876r.wybrukowano kostką granitową główną drogę, w 1888r. osiedlił się pierwszy lekarz, od 1897 powstają kolejno: fabryka cygar Karola Normanna, fabryka mebli Augusta Assiga, cukrownia.