Powiat Legnicki

OPIS

Powiat legnicki położony na Nizinie Śląsko - Łużyckiej, w centralnej części województwa dolnośląskiego graniczy z powiatem: bolesławieckim, polkowickim, lubińskim, wołowskim, średzkim, jaworskim, złotoryjskim. Siedzibą powiatu jest Legnica, miasto na prawach powiatu. Administracyjnie powiat dzieli się na osiem gmin: Chojnów - miasto, Prochowice - miasto i gmina oraz gminy Chojnów, Krotoszyce, Kunice, Legnickie Pole, Miłkowice i Ruja. Na jego terenie funkcjonują 2 miasta, 130 wsi, w tym 102 wsie sołeckie. Zajmuje obszar 744,6 km2, co stanowi 3,73% powierzchni Dolnego Śląska i stawia go pod względem powierzchni na dziewiątej pozycji w województwie.

Główną rzeką powiatu jest Kaczawa posiadająca ujście do Odry, rzeki stanowiącej granicę powiatu od północnego - wschodu. Na terenie powiatu występuje jedyne na Dolnym Śląsku pojezierze polodowcowe z jeziorami: Kunickim, Jaśkowickim, Koskowickim i Jez. Tatarak. Znaczną powierzchnię zajmują stawy hodowlane położone w Bieniowicach, Niedźwiedzicach, Goliszowie, Grzymalinie i Miłkowicach. Powiat legnicki charakteryzuje się nizinnym ukształtowaniem powierzchni. Średnia wysokość nad poziomem morza wynosi od 80 do 180 m. W części południowej powiatu występują niewielkie pofalowania terenu, najwyższe wzniesienie położone w Wale Okmiańskim tzw. "Zawały" ma wysokość ok. 270 m n.p.m. Powiat legnicki posiada bogate złoża surowców naturalnych. Największe to położone w północnej części dotychczas nieeksploatowane złoże węgla brunatnego "LEGNICA”. Na terenie powiatu funkcjonuje kopalnia bazaltu "LUBIEŃ" i kopalnia kwarcytu "TACZALIN".

Ziemia Legnicka, podobnie jak region Dolnego Śląska, posiada bardzo bogatą i ciekawą historię. Dogodne położenie, a także liczne bogactwa naturalne sprawiły, że o panowanie nad nią walczyli władcy wielu narodów. Od początku X wieku tereny nad Odrą i Kaczawą należały do polskich Piastów. Od XIII wieku rozpoczynają się walki o objęcie panowania przez Czechów, Szwedów, Austriaków i Prusaków. W wieku XVIII Ziemia Legnicka została na długie lata zajęta przez państwo pruskie. W pobliżu Legnicy miały miejsce znaczące bitwy, których wynik rozstrzygał o losach Europy i wielu państw:

Bitwa pod Legnicą z 9 kwietna 1241 r. podczas której książę Henryk Pobożny stojąc na czele zgromadzonych wojsk powstrzymał tatarską nawałę,

Bitwa pod Lipcami z 13 maja 1634r. jedna z wielu stoczonych podczas Wojny Trzydziestoletniej, w której zmierzyły się ze sobą wojska cesarskie i saksońskie,

Bitwa pod Pątnowem z 15 sierpnia 1760r. która miała miejsce podczas trwania Wojny Siedmioletniej, kiedy Prusacy stanęli na przeciw Austriaków,

Bitwa nad Kaczawą z 26 sierpnia 1813r. koalicyjne wojska prusko-rosyjskie stanęły do walki z armią napoleońską.

W XIX stuleciu postępowała rewolucja przemysłowa i rozwój kapitalizmu przyniosły zdecydowany wzrost poziomu uprzemysłowienia naszego regionu. Powstały nowe drogi i linie kolejowe, szpitale, szkoły, siedziby urzędów, koszary wojskowe, rozwinął się przemysł maszynowy i rolno-spożywczy.

Po I wojnie światowej nastąpił okres trudności gospodarczych, zubożenia i inflacji. W latach trzydziestych zbrojenia III Rzeszy przyczyniły się do pewnego ożywienia gospodarki.

Po zakończeniu II wojny światowej Dolny Śląsk stał się częścią państwa polskiego i stał się nową ojczyzną dla wielu Polaków przesiedlonych z terenów wschodnich przedwojennej Polski. Do lat siedemdziesiątych trwał tutaj jednak okres stagnacji spowodowany głównie stacjonowaniem w Legnicy i okolicach radzieckiego garnizonu wojskowego, który dla swoich potrzeb zajmował najważniejsze obiekty koszarowe, przemysłowe, szpitalne i kulturalne. Istotne ożywienie gospodarcze nastąpiło dopiero po odkryciu złóż miedzi, po utworzeniu w Legnicy siedziby województwa, a także po ostatecznym opuszczeniu terytorium Polski przez wojska radzieckie.

Źródło: www.starostwo.legnica.pl